Bu yazıyı kesmeşeker dinleyip,kısa parliament içerken yazıyorum belki de anlatacaklarım bununla ilgilidir.. Kim bilir yaklaşık 7-8 saattir iznikteyim,biraz önce de şu koca nazım'ın methiyeler dizdiği Gölünden geldim buradaki öğretmenevine. 5. Büyük Gölü mü neymiş Türkiye'nin,ah çok ta umrumda sanki. Beni asıl ilgilendiren şu Öğretmenevi ve benim durumum anlayamıyorum sanki 2 saatte her düşüncem değişti uzun zamandır Allah'a tekrar inanıp islamiyete mensup olmayı düşünüyordum ki Allah'tan koptuğum zamanı bile hatırlayamıyorum bir anda oldu sanki ve ben bir daha yakın hissetmedim. Şu aralar hiç olmadığı kadar hissetmemin dışında,kapattılar öğretmevini yukarıda oturup gazete okuyan öğretmeni düşünüp üzüldüm yaşlı. Pek kimsesi yok muhtemelen,oğlu da askerde dediğine göre. Ölmüş olmasın ? Yok canım daha neler.. Kırmızı bir hırkası vardı yaşlı öğretmenin,ama eski bir hırka öğretmen emeklisi tabi ne bekliyordum ki sigara içmiyor belli,dişlerinin renginden bile belli. Ve CHP'ye mensuptu bence ne kadar söylemleri öyle olmasa da. Sevdim onu,içimde değişik fırtınalar yaşattı ve baba insan olduğumu hatırlattı. Sanırım aileyle yapılan bu gezi bana çok şey öğretecek,onun dışında etrafı kapatıp Öğretmenevinin çalışan bilgisayarlarında oynamama izin verdiler.  Bense yere tükürdüm sigara külü attım ve ayırdığım kuponları bilgisayarın en az 5 yıllık olan dolabının altındaki en az 5 yıllık olan kasasının üstüne yerleştirdim. Kalkarken bunlardan rahatsız olmama rağmen çıkarken bir kere kitaplığa bakmak istedim. Kütüphane denilecek kadar büyük bir arşivleri yoktu ama nereden baksan 100 kitapları da vardı. Ben bunları düşünürken tozlanan kitaplardan bulabildiğim dostoyevski,erasmus,ahmet Hamdi,goethe kitaplarına bakıyorum ki erasmusla ilgili fark ettiğim bir şeyi eklemeden geçemeyeceğim. Deliliğe methiye deliliğe övgü'den çok daha güzel bir kitap ismi bence. Öyle okumak istedim o kitabı,deliliğe methiye olarak. Kitapları çalacaktım,her zamanki gibi. Sonra etrafa baktım. Ailemi,inançlarımı düşündüm ve kitapların isimlerini telefonuma yazdım.ardından insanların neden böyle şeyler yapmadıklarını anladım çünkü sahiden çok kötü hissettiriyordu. Ya bir şeyi kırmıştım yada bir şey edinmiştim. Anlamadım...